Gerritschinkel.nl Columns & meer

23nov/220

We can come an end

Het WK voetbal in Qatar is begonnen, met een openingswedstrijd die een aanfluiting was voor het voetbal. Het spel van het thuisland was van zo’n bedroevend niveau dat zelfs emir Tamim bin Hamad Al Thani tranen in zijn ogen moeten hebben gekregen. Een voetbalanalist, ik weet niet meer wie want het stikt van die figuren, vergeleek Qatar met een modale hoofdklasser. Maar een hoofdklasser (tegenwoordig 4e divisionist) als Jodan Boys, dat in een heuse dip zit, zou er waarschijnlijk toch moeite mee hebben.

De bal rolt in een omgeving waar hij volgens velen niet mag rollen. Maar het geld is zo belangrijk dat de FIFA, onder aanvoering van de volkomen uit het lood geslagen Gianni Infantino, blijft verrassen met vreemde maatregelen. De one-love aanvoerdersband is op straffe van een gele kaart verboden verklaard. Zelfs het woordje ‘love’ in de kraag van de shirts van de Rode Duivels mag ineens ook niet meer. Supporters die gratis naar Qatar werden gelokt ervaren dat het woord ‘gratis’ niet helemaal de lading dekt. Nog even en de FIFA verbiedt het juichen bij een doelpunt, want je zou de supporters van de tegenstanders eens kunnen beledigen. Grensoverschrijdend gedrag wordt niet getolereerd. Maar ondanks alles, De (voetbal) Wereld Draait (gewoon) Door.

Nederland won maandag enigszins moeizaam zijn eerste wedstrijd. Twee minder gelukkige momenten van de doelman van Senegal hielpen Oranje uiteindelijk aan de zege, terwijl doelman Andries Noppert, de Toren van Joure, het vertrouwen van Louis van Gaal niet beschaamde. De wegen van Aloysius Paulus Maria van Gaal zijn vaak ondoorgrondelijk en zijn persconferenties lijken soms op slecht cabaret. “We can come an end”, is een van zijn laatste gevleugelde uitspraken.

ONA is al een eind op weg. De periodetitel is binnen, en net als van Gaal wil trainer Sylvester Hageman kampioen worden. Tot nu toe waren het min of meer oefenpotjes, de komende weken gaat het echte werk beginnen. Hoe dan ook, ik schat een kampioenschap van ONA hoger in dan een wereldtitel van Nederland. Maar de bal is rond!  

16nov/220

Qatar

De hele voetbalcompetitie in de Eredivisie ligt tot 6 januari 2023 stil. Afgelopen weekend was de laatste competitieronde, een ronde met de nodige verrassingen. Bij Ajax schreeuwen de supporters om het hoofd van trainer Alfred Schreuder. Bij FC Groningen was het doelpunt van Noslin in de 95e minuut denk ik voor de directie van de Trots van het Noorden de aanleiding om coach Frank Wormuth te ontslaan. Zou het niet vooral aan gebrek aan kwaliteit bij de spelers zijn? Dan mag diezelfde directie zich achter de oren krabben. Bij Feyenoord is het hosanna, herfstkampioen en hier en daar vragen optimisten zich af of de Coolsingel misschien al moet worden gereserveerd. Kortom opportunisme viert voor de zoveelste keer hoogtij.

Alle ogen zijn nu gericht op Qatar waar a.s. zondag het WK voetbal begint. Een zeer omstreden WK waarover dagelijks in de media en daarbuiten over werd en zal worden gediscussieerd. Daar ga ik hier verder niet op in. Emir Tamim bin Hamad al-Tahni zit straks trots breed lachend naast Gianni Infantino, de voorzitter van de niet van corruptie vrije FIFA, die niet verder dan tot drie kan tellen. Ik ben trouwens benieuwd of onze koning naar Qatar gaat. Laat hij een voorbeeld nemen aan zijn Britse collega Charles die thuis blijft.

De Oranjeselectie is op weg naar Qatar. Echtgenote Truus heeft drie kakelverse oranje onderbroeken voor lief Louis ingepakt. Oranjesupporters mogen volgens zeggen gewoon bier drinken, dronken worden en elkaar omhelzen zonder te worden opgepakt.

Nederland speelt op maandag 21 november zijn eerste wedstrijd tegen Senegal. Ondanks dat er puristen zijn die beweren ook de wedstrijden op tv niet te volgen, denk ik dat de voetballiefhebber toch gaat kijken. Of dit op grote schermen in de stad gebeurt weet ik niet. Voorzover ik weet in Gouda niet, maar ik kan iets gemist hebben.

Hoezeer ik het betreur dat er in Qatar wordt gevoetbald alsof er niets aan de hand is, ga ik ‘gewoon’ het WK op de televisie volgen. Zo opportunistisch ben ik ook.

9nov/220

Vechten

Het was zo links en rechts weer flink vechten het afgelopen weekend. Elon Musk richtte een bloedbad aan bij Twitter en gooide de helft van zijn medewerkers op de schroothoop. De voorzitter van het CDA schreeuwde op het congres zijn leden vechtlustig toe om er voor te gaan. In de VS vechten Republikeinen en Democraten elkaar met alle mogelijke middelen de tent uit. Meningenverkondigers vechten in talkshows om aandacht en ondanks dat ik steeds minder omgekeerde Nederlandse vlaggen zie voelen de boeren zich nog in een wurggreep van het kabinet.

Op sportgebied was het ook weer raak. Allereerst was daar de vechthond Eyes, de hond van de Zweedse spits van FC Groningen Paulos Abraham, die een andere hond had doodgebeten.

Ik moest bij dit verhaal denken aan Philippides, de Athener die in 490 v.C. de overwinning van de Grieken op de Perzen in de vlakte van Marathon kwam melden. Hij viel daarna prompt dood neer. Met RTV Noord, de boodschapper van het nieuws van de hond, liep het minder slecht af, hoewel de omroep wel door FC Groningen aan het kruis werd genageld.

Ik deed zaterdagmiddag radioverslag van de wedstrijd De Meern – Olympia. Voor een zwaar gehavend Olympia, dat zelfs de assistent-trainer moest laten invallen, was het dapper vechten tegen de bierkaai. De Gouwenaars verloren op punten, maar helaas wel drie heel kostbare punten.

Zondagmiddag keek ik met verbazing naar Ajax – PSV waar diverse voetballers op oorlogspad gaan en zich als een soort kooivechter gedragen. Trainer Alfred Schreuder zal nog hard moeten vechten voor zijn job bij de Amsterdammers.      

Vechten kan ook mooi zijn. Zo heb ik zondagmiddag volop genoten van de strijd van de bemodderde pedaleurs in de modder bij het EK veldrijden in Namen.

Als klap op de vuurpijl was daar zaterdag Aafke van Leeuwen. De Goudse jiujitsu topper vocht aanvankelijk tegen de zenuwen, maar vocht zich in de finale in Abu Dhabi uiteindelijk als een leeuwin voor de 4e keer naar de wereldtitel. Kijk, zo sluit je je carrière af. Een droomafscheid!

2nov/220

Hulde aan de eerlijke ‘grens’

Ik wil het in deze column eens hebben over de grensrechter, of assistent-scheidsrechter zoals ze tegenwoordig officieel heten. Maar ik vind grensrechter eigenlijk een veel mooier woord en dekt beter de lading, zeker in het lagere amateurvoetbal. Maar daarover straks meer.

In het profvoetbal en het hogere amateurvoetbal kun je echt spreken van  de assistent-scheidsrechter. Bij iedere wedstrijd zijn er twee ‘onafhankelijke’ assistenten, die samen met de scheidsrechter van dienst een trio vormen. Bij 4e divisionist Jodan Boys zie je ze dan met zijn drieën warm lopen langs de lijn. En voordat de wedstrijd begint inspecteren de twee assistenten fanatiek de doelnetten. Zit alles goed vast en zitten er geen gaten in.

Maar nu de grensrechter bij het lagere amateurvoetbal. Bijna altijd zijn dat clubmensen en meestal mannen. Vrouwen passen er misschien voor om Kop van Jut te zijn, want dat zijn de clubgrensrechters vaak. Je wilt niet weten wat ze tijdens een wedstrijd allemaal naar hun hoofd geslingerd krijgen. Niet alleen door het publiek langs de lijn maar ook door hun ‘eigen’ spelers. Ik kan me nog herinneren dat in de tijd dat ik voetbalde bij sv Benschop er ook een grensrechter was die regelmatig door ‘zijn’ spelers voor rotte vis werd uitgemaakt omdat hij eerlijk vlagde. Nu zijn er grensrechters die denken dat het 90 minuten Vlaggetjesdag is en constant hun vlag de lucht insteken. De buitenspelregel staat vaak niet in hun boekje. Ik zal geen namen noemen, maar er zijn grensrechters die na afloop van een wedstrijd opmerkten: “Zo Gerrit, ik heb de punten voor mijn club weer verdiend”. Ik kan me trouwens wel voorstellen dat grensrechters soms balen als er niet op hun vlagsignaal wordt gereageerd door de scheidsrechter. Of dat ze helemaal worden genegeerd.   

Zaterdag was ik bij de wedstrijd GSV – Zwammerdam. Op een gegeven moment scoort Zwammerdam, maar de scheids keurt de treffer resoluut af. Buitenspel! Na protest van de spelers van Zwammerdam achtte de scheids het toch raadzaam om zijn assistent te raadplegen. Treffer goedgekeurd! Hulde aan de eerlijke clubgrensrechter. 

29okt/220

Vrijwilligers

Dat vrijwilligers essentieel zijn voor het voortbestaan van sportverenigingen staat als een paal boven water. Kort door de bocht zou je kunnen zeggen: ‘zonder vrijwilligers geen sportvereniging’. Welke praktische problemen doemen er op als er onvoldoende bar- en keukenpersoneel, jeugdtrainers, scheidsrechters, grensrechters en elftalbegeleiders zijn? Of als er geen of nauwelijks ouders zijn die hun kinderen naar sportwedstrijden willen rijden?. 

En dan heb ik het nog niet eens over bestuursleden en commissieleden. Surf maar eens naar een willekeurige website van een sportvereniging en dan kun je constateren dat het woord ‘vacature’ nogal eens voorkomt. Een sportclub mag in zijn handen knijpen als ze een volledig dagelijks bestuur (voorzitter, secretaris, penningmeester) hebben. Als tijdens een ALV het probleem van gebrek aan vrijwilligers wordt aangekaart, wordt er instemmend geknikt, maar daar blijft het helaas vaak bij. Gelukkig staan er na herhaalde noodkreten soms toch echte clubmensen op die de daad bij het woord voegen.

Naast de toenemende individualisering van de maatschappij is de vergrijzing van het vrijwilligersbestand een groeiend probleem. Clubs moeten de leden van de onderhoudsploeg, die vrijwel louter uit gepensioneerden bestaat, koesteren als die wekelijks een dagdeel opofferen voor hun cluppie. Jongeren hebben wel wat anders aan hun hoofd zeggen ze. 

Steeds meer clubs hebben een vrijwilligersbeleid. Het is natuurlijk niet meer dan logisch dat je als lid van een vereniging ook meer doet dan alleen voetballen, korfballen, zwemmen, handballen of welke sport dan ook beoefenen. Als verenigingslid heb je rechten, maar ook plichten, een van de kenmerken van een vereniging. En als ieder (spelend) lid meedoet ben je echt niet elke maand de ‘klos’.

Voor WSV DES is het allemaal te laat. Op 31 oktober a.s. valt het doek en heft de Goudse wandelvereniging zich op. Gebrek aan vrijwilligers die meehelpen bij de organisatie van wandeltochten. Vrijwilligers voor met name het controleren en het pijlen van routes zijn helemaal niet te vinden. Jammer.

19okt/220

Worstelen

Ik heb de afgelopen dagen meermalen het woord worstelen horen vallen. Tijdens de openbare verhoren van de ‘parlementaire enquêtecommissie aardgaswinning Groningen’ worstelden nogal wat (ex)politici met hun geheugen. Zij hadden de grootste moeite om zich dingen te herinneren. En vaak was er sprake van geen enkele herinnering. Over politici gesproken, het aantal Tweede Kamerleden dat worstelt met de in hun ogen enorme werkdruk en overbelasting, groeit. Het woord roofbouw valt en het Kamerwerk wordt omschreven als topsport.

Over sport gesproken, ook hier valt regelmatig het woord worstelen. Een Kamermeerderheid stemde tegen het sturen van een hoge gezant naar het WK voetbal in Qatar. Het kabinet wil deze motie negeren en wel iemand afvaardigen. Blijkbaar zijn de energiebelangen groter dan de mensenrechten. Rutte c.s. worstelen nu met de vraag wie ze moeten afvaardigen. Veel voetballiefhebbers zitten ook met het WK in Qatar in de maag. Sommigen beweren stellig ook de wedstrijden op televisie te boycotten, maar of ze als puntje bij paaltje komt nog zo principieel zijn betwijfel ik. Feyenoord worstelt met de vraag wat ze aan moet met de weigering van hun aanvoerder Orkun Kökçü, die zondag de speciale OneLove- band niet wilde dragen.

Goudse sportverenigingen worstelen met de vraag of ze de komende tijd hun energierekeningen kunnen betalen. Wethouder Bunnik van sportzaken erkent dat de nood hoog is en heeft toegezegd dat er een aanvullend steunpakket komt. Hopelijk biedt deze steun enig soelaas en komt het niet zo ver dat clubs drastische maatregelen moeten treffen om te overleven. Zo’n maatregel zou een flinke contributieverhoging kunnen zijn, met als gevolg opzegging van lidmaatschappen. Ik mag hopen dat het niet zo ver komt.

Een ander probleem waar sportclubs mee worstelen is het gebrek aan voldoende vrijwilligers. Sportkantines blijven soms op bepaalde tijden noodgedwongen dicht omdat er geen barpersoneel is. Het gebrek aan vrijwilligers is bij de Goudse wandelvereniging DES zelfs de oorzaak dat het doek voor deze vereniging eind deze maand valt. Triest!

Maar laat ik positief eindigen en me vastklampen aan de wapenspreuk van de provincie Zeeland: Luctor et Emergo, ik worstel en kom boven.

6okt/220

Lang leve de doelman

“Goede middag, Harry Suvee, welkom bij FC De Bilt”.  Harry Suvee, die naam kwam me bekend voor. “Bent u de oud doelman van FC Utrecht” vroeg ik voorzichtig. “Ja, die oude doelman”. Ik had de oud doelman van FC Wageningen en FC Utrecht, en tegenwoordig technisch manager van FC De Bilt, niet herkend. Niet zo vreemd natuurlijk want hij is al in 1984 gestopt als keeper. Ik zou die zaterdagmiddag live verslag doen van de wedstrijd FC De Bilt – Olympia en was al vroeg aanwezig op het mooie sportpark Weltevreden. Tijd genoeg om de mooie verhalen van Suvee aan te horen. Verhalen uit de oude doos van de jaren ’70. Over Fritz Korbach, zijn trainer bij FC Wageningen. “Korbach, de beste trainer die ik heb meegemaakt”, aldus Suvee. Ook de naam Hans van Breukelen viel. Deze international begon bij BVC, de club die in 1997 met FAK en SV Bilthoven fuseerde tot FC De Bilt.

Ik heb een zwak voor keepers. Misschien komt dat omdat ik zelf in een grijs verleden ook keeper ben geweest. Niet op topniveau, mijn vaste stek was in Benschop 5, met af en toe een uitschieter naar Benschop 3 of Benschop 2. Er wordt wel gezegd dat je als keeper een beetje gek moet zijn. Maar dat zeggen mensen die zelf niet onder de lat hebben gestaan, of niet durven te staan. Cynici beweren ook dat als je niet kan voetballen, je altijd nog keeper kan worden. Het zal mij worst zijn, ik vond het altijd heerlijk om in het doel te staan.

Over keeper gesproken, Gouda heeft in het verleden een aantal gerenommeerde keepers gehad die in het betaalde voetbal terecht zijn gekomen. Namen die me dan te binnen schieten zijn Tonny van Leeuwen (Sparta, GVAV), Ton Thie (Hermes DVS, ADO Den Haag), Ed de Goeij (Sparta, Feyenoord, Chelsea, Stoke City), Leen Bezem (Hermes DVS). En niet te vergeten de nu bijna 75-jarige Koos van Elleswijk, ooit als semiprof actief bij Holland Sport, SC Cambuur, FC Vlaardingen en Hermes DVS.

Lang leve de doelman!!

21sep/220

Het nieuwe voetbalseizoen

Het nieuwe voetbalseizoen gaat a.s. weekend voor alle amateurvoetballers echt beginnen. Oké, er zijn al wedstrijden voor de districtsbeker gespeeld, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat de bekercompetitie niet door iedereen belangrijk wordt gevonden. Trainers spreken soms van (veredelde) oefenwedstrijden als voorbereiding op het ‘echte’ werk. Desondanks vinden ze het toch leuk als ze de poulefase overleven, want hoe verder je komt in de beker des te groter de kans op een aansprekende tegenstander. Jodan Boys, dat al vier competitiewedstrijden heeft gespeeld, denkt wat dat betreft nog met veel plezier terug aan de wedstrijden tegen Go Ahead Eagles en Vitesse.

Zaterdag begint dus het echte werk. Voor veel voetbalverenigingen zal dit seizoen een ander seizoen worden dan vroeger. Supporters moeten nu op zaterdagmiddag hun favorieten aanmoedigen. Olympia, DONK en ONA, om er maar een paar te noemen, hebben na ruim een eeuw afscheid genomen van het zondagvoetbal. Met pijn in het hart, want ze hadden, als echte zondagverenigingen, liever op de zondag gebleven. Maar de tijden veranderen. ‘De jeugd wil niet meer op zondag’ is een veelgehoorde reden. En men is die lange reizen naar uitwedstrijden beu.

Nieuw is ook de versterkte degradatieregeling. Olympia is ingedeeld in de 1e klasse A. Hier degraderen de nrs. 12, 13 en 14 rechtstreeks en moeten de nrs. 10 en 11 de nacompetitie in. Een hele klus voor Olympia vrees ik, dat bovendien toch weer een aantal behoorlijke verre uitreizen voor de boeg heeft.

Ook in de 2e klasse D wordt het voor DONK spannend. De nrs. 12, 13 en 14 degraderen en de nrs. 9,10 en 11 moeten zich via de nacompetitie proberen te handhaven.   

Gouda en GSV zijn ingedeeld in de 4e klasse B. Ook hier degraderen de onderste drie teams en spelen de nrs. 10 en 11 PD wedstrijden. Lange reisafstanden zijn er hier niet voor de Goudse clubs. En na vele jaren spelen Gouda en GSV weer een stadsderby.

In de 5e klasse B zijn er geen degradatiezorgen. Hier gaat ONA voluit voor promotie. Snel weg uit die kelderklasse.

14sep/220

Goudse glorie op schaatsen

Hiep hiep hoera, Gouda heeft er weer een Europees kampioene bij. Lianne van Loon pakte afgelopen zondag in het Italiaanse L’Aquila bij het EK Inlineskaten een gouden medaille op de marathon. Werk aan de winkel voor wethouder van sportzaken Michiel Bunnik. Het wordt steeds drukker op de Wall of Fame in sporthal De Mammoet.

Lianne van Loon is de zoveelste topper van SC Gouda. De Goudse schaatsclub, die op 1 oktober viert dat ze 60 jaar geleden werd opgericht, heeft in die 60 jaar een memorabel aantal topschaatsers afgeleverd. Een bloemlezing:

Jan Bazen werd in 1970, 1971 en 1972 Nederlands kampioen sprint. Op de Olympische Winterspelen van 1976 in Innsbruck werd hij 6e op de 500 meter. Ook Ingrid Paul was actief op de Olympische Winterspelen. In 1988 in Calgary op de 5000 meter. Topsprintster en tweevoudig olympiër Andrea Nuyt greep in 2002 greep in Salt Lake City net naast een podiumplaats op de 500 meter. Ze was meerdere keren Nederlands kampioene op de 500 meter. Het Nederlands record op die afstand was meer dan 10 jaar in haar bezit. De veel te vroeg overleden Paulien van Deutekom werd wereldkampioene allround in 2008.

Ted-Jan Bloemen mag ook niet worden vergeten. Nederlands kampioen allround in 2012. In 2014 is hij geëmigreerd naar Canada, maar de gouden medaille op de 10.000 meter en de zilveren plak op de 5000 bij de Olympische Winterspelen van 2018 hebben ook een Gouds randje. Hij was jaren in het bezit van de wereldrecords op de 10,000 en de 5.000 meter.

Op het gebied van marathonschaatsen telt SC Gouda ook mee. Sjoerd den Hertog won drie keer de KNSB Marathon Cup. Ook Tom den Heijer timmert ook in het marathonschaatsen aan de weg.

SC Gouda heeft 60 jaar Gouda sportief op de kaart gezet.

5sep/220

Holy Max

Zondag 4 september jl. werd, na een procedure van maar liefst 19 jaar, de in 1978 overleden Paus Paulus Johannes I zalig verklaard. En nu maar afwachten of deze ‘lachende paus’, wiens pontificaat slechts 33 dagen duurde, over een aantal jaren ook nog heilig wordt verklaard.

Voor Max Verstappen gaat het allemaal veel sneller, want zeker na het afgelopen weekend is ‘onze’ Max door half Nederland al op 24-jarige leeftijd heilig verklaard. Koning Willem Alexander deed ook een duit in het zakje door Max meteen maar tot Officier in de Orde van Oranje-Nassau te benoemen. Sommigen zetten vraagtekens bij deze onderscheiding voor een in België geboren en in Monaco woonachtige belastingontwijkende multimiljonair. Het is hem gegund hoor, maar ik kan me ook voorstellen dat er nu mensen zijn die gaan twijfelen of ze hun onderscheiding ‘als protest’ niet moeten terugsturen.

Het was het hele weekend één grote oranjegekte in Zandvoort. Op radio en tv was het allemaal Max wat de klok sloeg. Met voor- en nabeschouwingen en vaak oeverloos geklets en chauvinistisch geleuter. Iets wat trouwens ook bij veel andere sportevenementen het geval is. De zendtijd zal op welke manier dan ook helemaal worden benut. Hoe dan ook, de liefhebbers van autosport hebben een prachtig weekend gehad.

Uit bovenstaande kunt u ongetwijfeld opmaken dat ik geen fan ben van de autosport. Dat betekent niet dat ik de prestaties van Max Verstappen bagatelliseer, want het is absoluut knap wat hij doet. 

Over knappe prestaties gesproken. Ik heb zondagmiddag ademloos zitten kijken naar Thymen Arensman. Deze 22-jarige wielrenner soleerde in de koninginnenrit van de Vuelta naar een imponerende overwinning. Hij was iedereen te snel af, inclusief de rode truidrager, het in Vlaanderen heilig verklaarde wonderkind Remco Evenepoel.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA