Gerritschinkel.nl Columns & meer

21jun/210

Publiekslievelingen

Ik wil het met u hebben over het fenomeen publiekslieveling, iemand die tedere gevoelens opwekt bij het publiek. Ze zijn er op alle gebieden en in alle soorten en maten, maar laat ik me beperken tot de sportwereld.

Neem het afgelopen sportweekend. Autosportliefhebbers hadden Max Verstappen al lang in hun armen gesloten, maar sinds zondag kan hij helemaal niet meer kapot. Zelfs bij degenen die niets of weinig met autosport hebben heeft hij volgens mij een speciaal plekje veroverd.    

Het EK voetbal dat nu volop bezig is levert ook zijn lievelingen op. Je hoeft maar twee keer te scoren en je de longen uit je lijf te lopen, en je bent een publiekslieveling. Denzel Dumfries, tot voor kort niet eens zeker van een basisplaats in Oranje, weet er alles van. En wat te denken van Robin Gosens. Voor veel Duitsers was deze halve Nederlander tot voor kort een nobody, maar blink je uit in de wedstrijd tegen Portugal, dan ben je meteen de nieuwe Duitse lieveling. De Vlaamse wielerfans hebben ook hun eigen publiekslievelingen. De jonge Remco Evenepoel heeft in Vlaanderen al bijna een heiligenstatus en Wout van Aert zal in de Ronde van Frankrijk, die a.s. zaterdag begint, ook weer in de armen worden gesloten. Zo heeft iedere sport zijn publiekslievelingen.     

Maar eens een publiekslieveling wil nog niet zeggen altijd een publiekslieveling. Blijven de prestaties uit, of haal je iets uit dat niet in de haak is, dan laat het publiek je genadeloos weer vallen. Het aantal gevallen sporthelden is groot. Bladerunner Oscar Pistorius kan er over mee praten. Wielrenner Lance Armstrong is misschien wel het grootste voorbeeld, hoewel hij volgens mij voor velen nooit een publiekslieveling was.

Publiekslievelingen, ze komen, blijven en gaan. 

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
14jun/210

Opportunisme

Het afgelopen weekend was het weekend van de finales. De Nederlandse hockeymannen en –vrouwen versloegen Duitsland en vierden met hun fans de Europese titels. Op Roland Garros probeerde Stefanos Tsitsipas de kijkers een Griekse tragedie voor te schotelen, maar Novak Djokovic kroop in de huid van Houdini en haalde met de hakken over de sloot zijn 19e grandslamtitel binnen. En dan was er de finale van het Nederlands kampioenschap moddergooien, waaraan voornamelijk CDA’ers deel namen. Alleen is hier de kampioensschaal nog niet uitgedeeld omdat de VAR nog koortsachtig bezig is de beelden te bestuderen.

En eindelijk is het EK voetbal van start gegaan. Voordat de eerste bal rolde had iedereen in Nederland een mening over de kansen van Oranje. Bondscoach Frank de Boer snapte er volgens ‘kenners’ bar weinig van en vroegen zich vertwijfeld af waar hij in hemelsnaam mee bezig was. Voetballers opstellen die hij niet eens had moeten selecteren. Om over de speelwijze nog maar te zwijgen. Het negativisme droop er van af.

Zondag won Nederland met 3-2 van Oekraïne. Bijna iedereen was nu enthousiast. Het droop van de superlatieven. Critici hadden ineens waardering voor Frank den Boer. Ik heb nog net geen vliegtuigje gezien met de tekst ‘Goed gedaan Frankie’. Even dreigde het toch mis te gaan. Waar een winnende treffer van Dumfries al niet goed voor is. Want ik had de reacties wel eens willen horen als het onverhoopt 2-2 was gebleven. Een gelijkspel zou als een blamage worden bestempeld. De messen werden in de 80e minuut geslepen en het hoofd van de bondscoach was op weg naar het hakblok.

De oranjekoorts stijgt met het uur. Het opportunisme viert weer hoogtij. Het EK circus gaat, ondanks alles, gewoon verder. Donderdag wacht Oostenrijk.

  

   

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
7jun/210

Bevrijdingsdag

Het leek afgelopen zaterdag 5 juni Bevrijdingsdag. Terrassen stroomden al snel vol met dorstigen. Bedienend personeel liep af en aan. Culinaire toeristen probeerden een plek in de restaurants te bemachtigen. Voor de lokale ijstenten vormden zich nog grotere rijen dan voorheen. Filmliefhebbers konden in Cinema Gouda eindelijk de film ‘De slag om de Schelde’ gaan bekijken. Zelfs in de winkels, die al eerder open waren, leek het of het hek nu helemaal van de dam was. ‘Eindelijk mogen we weer. We hebben het verdiend’. Waarom we het hebben verdiend is mij niet duidelijk, maar dat terzijde. 

Ook de sportwereld ontworstelde zich zaterdag aan een aantal knellende coronamaatregelen en kwam weer tot leven. De deuren van de sportkantines zwaaiden open. Het was een drukte van jewelste op de Goudse sportvelden. De jeugd kon weer ‘echte’ wedstrijden spelen en na afloop ook douchen op de club. Er mocht zelfs publiek aanwezig zijn, maar dan alleen begeleiders van de bezoekende clubs, want het merkwaardige is dat thuispubliek nog steeds niet welkom is.

De wereld gaat er geleidelijk aan weer normaler uitzien en we gaan ons opnieuw met ‘echte’ dingen bezighouden. Voor velen is dat niet de stroperige kabinetsformatie, maar het EK voetbal dat a.s. vrijdag begint. Hele pelotons ‘deskundigen’ vallen over elkaar en vooral over bondscoach Frank de Boer heen en bakkeleien over de strijdwijze van Oranje. Spelen volgens het 5-3-2 systeem of met een 4-3-3 opstelling de tegenstander te lijf gaan.

Tot nu toe heeft het Nederlands Elftal niet kunnen overtuigen en is het team volgens 17 miljoen bondscoaches zoekende. De echte test is a.s. zondag 13 juni.  Opnieuw een Bevrijdingsdag? Bij winst op Oekraïne zal dit wellicht door velen zo worden gezien. We gaan het beleven.       

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
31mei/210

Sportzomer

Op het moment dat ik deze column schrijf schijnt de zon volop. Ik zie een strak blauwe lucht en de thermometer is aan een stijgende lijn begonnen. Vogels kwetteren uitbundig in de bomen, eenden banen zich met hun kroost een weg door de sloot en een enkele vlinder danst door mijn tuin. Na een natte meimaand lijkt iedereen vrolijk te zijn. De zomer is in aantocht! En minister Hugo de Jonge deed er zondag nog een schepje bovenop door te melden dat Nederland er in september weer normaal uit gaat zien. Nu is Hugo niet in zijn eerste datum gestikt, maar ik hoop dat hij toch een keer gelijk krijgt.

Zaterdag krijgen we versoepelingen in het coronabeleid. Ook in de sportwereld. De jeugd mag weer competitie gaan spelen, maar spelers vanaf 18 jaar mogen alleen nog onderlinge wedstrijden spelen. Dus bv. nog geen ONA tegen Olympia, of DONK tegen Jodan Boys. Maar het is een begin, zeker nu sporters vanaf 27 jaar ook weer mee mogen doen met de groep. En de sportkantines mogen onder voorwaarden weer open.

Kortom, we gaan hopelijk een mooie sportzomer tegemoet. Er komt weer leven in de brouwerij van de sportclubs en er staat een aantal grote sportevenementen voor de deur, zoals bv. het EK voetbal. De oranjekoorts op radio en tv begint al op te komen en menigeen zal weer proberen, veelal met smakeloze acties, een graantje mee te pikken. De supporters draaien ook al warm. Straks een groot scherm op de Goudse Markt?

Ik kijk vooral uit naar de Tour de France. En de Olympische Spelen in Tokio, als die door gaan. Maar in ieder geval heeft de zomer zich al laten zien.    

   

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
24mei/210

Een lach en een traan

De voetbalcompetities hadden de afgelopen week hun ontknoping. Ook nu was er weer vreugde en verdriet. ADO Den Haag van FC VVV likken hun wonden en komen zakdoeken te kort. Vreugdetranen zijn er bij Cambuur en Go Ahead Eagles en bij De Graafschap en Almere City vloeiden bittere tranen. In Nijmegen juichten zondag de fans van NEC voor de promotie naar de Eredivisie. Bij NAC, dat een paar dagen daarvoor FC Emmen in een tranendal stortte, droop de frustratie er nu van af. In Engeland plaatste Liverpool zich op het nippertje voor de Champions League, maar nam Wijnaldum met rode ogen afscheid. Memphis Depay nam ontgoocheld afscheid van Olympique Lion. Trainer Ronald Koeman verkeert in onzekerheid of hij mag blijven of zijn biezen moet pakken bij FC Barcelona. Maar een vette afkoopsom zal zijn tranen dan snel doen drogen. Deze week maakt bondscoach Frank de Boer zijn definitieve WK selectie bekend. Van de voorlopige 34 geselecteerden zullen woensdag acht spelers met waterlanders te maken krijgen.

Maar de mooiste tranen waren zondag te zien in de Kuip, waar een door de wol geverfde trainer Dick Advocaat het niet droog kon houden. Emotioneel beleefde de 73-jarige Hagenaar zijn laatste wedstrijd als clubtrainer. Hoewel je bij Dick altijd een slag om de arm moet houden. Hij wilde niet op de schouders om een ereronde te maken. Zijn tranen niet bedwingend baande de kleine generaal zich een weg naar de catacomben.     

Na 15 mooie jaren nam ook Gouwenaar Sven van Beek afscheid van Feyenoord. Naast veel mooie momenten heeft hij veel tegenslagen gehad. Bij de vele blessures stonden de tranen hem nader dan het lachen. Maar de lach is terug. Succes met je verdere carrière Sven!

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
17mei/210

Historische stap

De mannen van GZCDONK zorgden afgelopen zondag voor een grote verrassing. Wie ruim een maand geleden zijn geld had gezet op een landskampioenschap van de Goudse waterpoloërs had zich nu gelukzalig in de handen kunnen wrijven. Na zich eerst in de ogen te hebben gewreven of ze niet droomden. De competitie verliep soms wat moeizaam, maar in de play-offs werden de mouwen opgestroopt en na een lange serie spannende wedstrijden mocht GZCDONK na elf jaar de kampioensschaal juichend weer in ontvangst nemen en trots aan hun fans tonen. Klasse!

De supporters van GZCDONK waren blij verrast met de titel van de mannen, maar ze hadden wellicht eerder gerekend op een nieuwe landstitel van de vrouwen. Maar dit feest ging helaas niet door. In een snikheet zwembad De Peppel, de reep mars die ik van een vriendelijke dame had gekregen was bijna vloeibaar geworden, ging het zaterdag voor de tweede keer net weer mis. Jammer!

Vreugde en teleurstelling, verdriet vind ik een te groot woord, lagen weer eens heel dicht bij elkaar. Maar Gouda is wel weer een keer duidelijk op de sportieve waterpolokaart gezet.   

Tenslotte wil ik nog even de zgn. ‘historische stap’ van de KNVB aanstippen. Met ingang van het nieuwe seizoen mogen vrouwelijke amateurvoetballers in een 1e mannenelftal gaan spelen. Het klinkt mooi, maar ik weet nog niet goed wat ik hiervan moet vinden. Heeft de emancipatie in Zeist toegeslagen? Omgekeerd mogen mannen niet in een vrouwenteam spelen, dus of je dan van emancipatie kunt spreken is nog maar de vraag. En dan zijn er nog de  praktische haken en ogen die aan het ‘historische’ voorstel zitten. Jodan Boys, Olympia, ONA, DONK, Gouda en GSV, ik ben benieuwd wie van jullie de primeur heeft.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
10mei/210

De kers op de taart

Waterpolowedstrijden zonder publiek, ik ben er aan gewend geraakt. Maar toch waren er bij de play-offs twee gasten aanwezig. De beroemde filmregisseur van spannende trillers Alfred Hitchcock en de Hongaarse boeienkoning Harry Houdini. Niet lijfelijk, maar hun geesten dwaalden rond. Vorige week zondagmiddag in Amersfoort, toen de heren van GZCDONK zich, na een bloedstollende strafworpenserie, plaatsten voor de halve finale. En afgelopen zaterdag ontsnapten de heren aan uitschakeling en brachten strafworpen uitstel van executie. Maar onder het motto ‘driemaal is scheepsrecht’ kegelden de Gouwenaars zondag regerend landskampioen UZSC er toch uit. Finale bereikt! Voor velen toch een verrassing.  

Ook de dames van GZCDONK bereikten de finale. Minder spannend maar vol overtuiging. Je moet het toch maar even doen, want wie wil de regerend landskampioen niet laten struikelen.

Zowel de Goudse heren als de Goudse dames gaan nu voor de landstitel. De heren konden in 2010 voor het laatst juichen maar tegenstander ZV De Zaan wil ook wel eens een keer kampioen worden. Polar Bears, de tegenstander van de dames, verloor in 2019 in de finale van de Goudse dames, en wil die nederlaag graag uitwissen verwacht ik.

Komend weekend moet de kers op de taart worden gezet. Helaas niet voor kolkende tribunes. Ik kan me nog onvergetelijke finales herinneren. Die zondagmiddag, met mijn microfoon staand op een keukentrapje in het badmeestershokje van De Tobbe. Of die bloedhete zaterdagmiddag toen de stroom was uitgevallen en ik via een 30-meter lange kabel bij een kennis aan de Groenhovenweg toch kon inpluggen en verslag doen.

Sportief Gouda houdt a.s. weekend de adem in. Twee landstitels? En ik heb er geen enkel bezwaar tegen als Hitchcock en Houdini ook weer aanwezig zijn.  

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
3mei/210

Horizontale instroom

“Ach”, dacht de KNVB vorige week, “laten we eens een besluit nemen. Een besluit waar onze amateurclubs blij mee zullen zijn”. Nou niet dus, althans niet allemaal. Het besluit van de KNVB kwam ineens uit de lucht vallen. Met ingang van het seizoen 2022 – 2023 is het mogelijk dat voetbalteams horizontaal instromen. In gewone mensentaal betekent dat b.v. dat een zondag 2e klasser gewoon kan overstappen naar het zaterdagvoetbal. En dan niet zoals eerder was besloten in de laagste klasse moet beginnen. In het geval van district West II is dat nu de 4e klasse. Omgekeerd is die mogelijkheid er ook, maar de kans dat zaterdagclubs overstappen naar prestatievoetbal op zondag lijkt mij vrij klein.

Bij steeds meer clubs speelt nu de gedachte om naar de zaterdag te verhuizen. Die geluiden zijn ook te horen bij SV DONK en RVC ’33. En andere clubs, zoals Olympia en ESTO, volgen de ontwikkelingen met argusogen.

Maar er zijn ook voetbalclubs die balen als een stekker. Neem 2e klasser VV Groeneweg. Enige tijd geleden besloot de club uit Zevenhuizen na wikken en wegen het komende seizoen over te stappen naar de zaterdag. Dat men in de 4e klasse moet beginnen, het zij zo. Maar nu krabt men zich achter de oren of die beslissing niet te vroeg is genomen. Hadden ze nog een jaartje gewacht dan hadden ze hoogstwaarschijnlijk zaterdag 2e klasser kunnen zijn. Of bij promotie zelfs 1e klasser. Gaan ze hun besluit nu heroverwegen?

De conclusie is dat het prestatievoetbal op de zondag op sterven na dood is. Wat wordt er met de wens van weekendvoetbal gedaan? Het wordt in 2022 nog drukker op de zaterdagmiddag. En op zondagmiddag kunnen de fans naar de woonboulevard. Ook een treurig vooruitzicht.

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
25apr/210

Super League

Het valt mij al een tijd op dat veel mensen te pas en vooral te onpas het woord super in de mond nemen. ‘Super bedankt. Ik vind het een supergoed idee. Wat is dat super mooi zeg. Zo, dat smaakt super lekker’. En zo kan ik nog even doorgaan. Overal plakt men het woord super op of tegenaan. Maar de klap op de vuurpijl kwam afgelopen week, de lancering van de Super League. Een stel stinkend rijke zakenlui en oliesjeiks lanceerden het lumineuze idee om een gesloten competitie met een aantal exclusieve voetbalclubs op te zetten. Geld speelde geen rol, de miljarden rolden over de tafel. Voetbal speelde eigenlijk ook geen rol, want dat interesseert deze figuren maar zeer zijdelings, laat staan dat ze er verstand van hebben. Men repte over de redding van het voetbal!

Maar al snel bleek dat de roofridders hun graaiende hand hadden overspeeld. Aan alle kanten barstten de protesten los en de vers gelegde keutel werd ijlings ingetrokken, hoewel er hier en daar nog wordt gesputterd. Of ze echt zijn geschrokken weet ik niet. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Het idee van een Super League is het zoveelste voorbeeld van de idiotie die er in de voetbalwereld heerst. Bobo’s met kilo’s boter op hun hoofd. Topclubs met schulden waar een paard de hik van krijgt, om nog maar te zwijgen van die absurde salarissen die spelers ‘verdienen’. Een middelmatige rechtsback die een bal twee meter recht voor zich uit kan spelen is al snel miljonair.

Genoeg over voetbal, tijd voor een felicitatie. De Goudse zwemmer Tim van Duuren heeft zich gekwalificeerd voor de 100 meter schoolslag op de Paralympische Spelen in Tokyo. Een echte super prestatie!  Nu maar hopen dat de Paralympics dit jaar wel doorgaan.  

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties
19apr/210

MEI

En zo was ik afgelopen zaterdagmorgen weer in een sporthal. Alweer voor de tweede keer binnen vijf weken notabene, het moet niet gekker worden. In maart mocht ik in sporthal De Mammoet mijn stem uitbrengen voor de 2e Kamerverkiezingen. En mijn bezoek aan de Dick van Dijk Hal had zaterdag helaas ook niets met sport te maken. Het enige wat hier momenteel aan sport herinnert is een basketbalnet dat treurig aan de muur hangt en verlangend uitkijkt naar het moment dat er weer lekker gesport gaat worden. De hal was nu het domein van de GGD. Ik had een uitnodiging gekregen om mijn 1e coronaprik te halen. Als sportverslaggever had ik trouwens geen uitzonderingspositie bedongen zoals de Olympische sporters. Nee, ik was gewoon aan de beurt. De prik was raak, bull’s eye om in darttermen te spreken. Toch nog een beetje sport.

Al is het langer dan een jaar geleden dat ik een sportwedstrijd in een sporthal heb bezocht, daarentegen kom ik de laatste tijd zeer regelmatig in een zwembad om waterpolowedstrijden te verslaan. Ik zit dan wel alleen op de tribune van een verder sfeerloos Groenhovenbad, maar het is wel topsport wat de dames en heren van GZCDONK laten zien. Nu op naar de play-offs om het landskampioenschap!    

Buiten het waterpolo is het in de Goudse sportwereld nog steeds huilen met de pet op. Het kabinet strooit met data die hoop bieden, maar de inkt is nog niet droog of deze data worden al weer ter discussie gesteld. Zelfs de alternatieve regiocompetitie bij de amateurvoetballers zit er waarschijnlijk ook niet in. ‘Een nieuwe lente en een nieuw geluid’, dichtte Herman Gorter in zijn prachtige gedicht Mei. Dan maar hopen dat de maand mei eindelijk verlossing brengt?

Gearchiveerd onder: Columns, Dé Weekkrant Geen reacties