Eindelijk rust voor de voetbalvelden
Ik dacht even dat het aflopende voetbalseizoen naadloos in de nieuwe editie zou overvloeien. Maar op vaderdag konden de kicksen gelukkig uit. Ook voor de spelers van DONK die eindelijk de rug rechtten. Zo werd voetballend Gouda een 3e degradatie bespaard.
De voetballers kunnen nu allemaal met vakantie om zich over pakweg 6 weken weer te melden voor de eerste training. Ondanks de huizencrisis verhuizen er dit jaar ook weer de nodige voetballers. Vaak kan ik die switch wel begrijpen, maar lang niet altijd. Dat Jodan Boys spelers verliest is logisch want in de Top- en Hoofdklasse speelt geld een belangrijke rol. Clubliefde is op dat niveau net zo zeldzaam als een Elfstedentocht in augustus.
Maar ook spelers die op een lager niveau spelen verwisselen tegenwoordig bijna nog sneller van club dan van ondergoed. Ik hoor soms verhalen waarbij ik mijn wenkbrauwen frons. Ik denk wel eens dat voetballers in hun carrière zo veel mogelijk clubs willen verzamelen. Het zij zo. Wie ben ik trouwens om daar een oordeel over uit te spreken. Maar vaak worden deze voetballers al snel teleurgesteld en dan duurt het seizoen erg lang voordat ze weer op hangende pootjes bij hun oude clubs terug kunnen komen. Hoe dan ook jongens, veel succes!
Geluk moet je afdwingen
Ik heb het hier al vaker gezegd en het werd afgelopen zondag weer benadrukt. De nacompetitie is een tombola. Spanning en sensatie, geluk en pech, zij vechten allemaal om voorrang. Voetballers die al met pensioen zijn maken hun rentree. Afscheid nemen wordt noodgedwongen nog een paar weken uitgesteld. Geplande vakanties geannuleerd en overschrijvingsformulieren worden nog even in de achterzak gehouden.
Anders dan tegen CKC had DONK zondag een zeldzaam gebrek aan geluk. Ballen werden van de doellijn gehaald en de Rotterdamse doelman trad op als wonderdokter. Terwijl juichende Rotterdammers de tribunes vervaarlijk deden trillen lagen de Donkianen verslagen op de groene mat. Uitgeteld zo leek het, maar de vlag is nog niet definitief gestreken. Er komt nog een herkansing. Alsof het nooit vakantie wordt. Nog even en de trainingen voor de nieuwe competitie beginnen al weer.
Maar a.s. zondag is het dan eindelijk wel afgelopen. DONK speelt dan een allesbeslissende wedstrijd tegen het destijds roemruchte SVV. Het wordt een weerzien met een oude bekende, Gerard van Ruitenburg. Jammer alleen voor het Ghanatoernooi, want ik denk dat DONK daar niet in zijn sterkste opstelling zal aantreden. En de familiedag zal ook een ander karakter hebben. Dat is jammer, maar als DONK dan eindelijk het geluk afdwingt zullen daar weinig hanen om kraaien.
Waarin een klein dorp groot kan zijn
Alle seinen stonden op groen. De zon scheen uitbundig. Oké, het waaide een beetje, maar een kniesoor die daar op let. Het was het hele weekend feest in Reeuwijk-dorp. De jaarlijkse familiedag. De Klim- en Klauterparty voor de kleinste voetballertjes, Kolder in de Polder voor de pupillen en Haagse Bluf voor de C- en B-junioren. Zaterdag de Penalty Bokaal met Vitesse doelman Piet Velthuizen. Tsaar Merab Jordania van de Arnhemse club had persoonlijk toestemming gegeven om af te reizen naar de polders van Reeuwijk. Een en al feest.
En ook zondag was het druk aan Kaagjesland. Er stond een enorme tent en ik kon met moeite de bestuurskamer vinden. De vette handdruk van Theo van het duo Theo en Leo (Leo was met vakantie). Clubmascotte Aad was uiteraard ook aanwezig. Over mascottes gesproken, ik was zaterdag in diergaarde Blijdorp met mijn kinderen en kleinkinderen. Nou dan weet je het wel als opa. Ollies voor de kleinkinderen. Maar dat terzijde.
RVC ’33 won met 1-0 en promoveert hiermee weer naar de 3e klasse. Een jong enthousiast team met alleen maar eigen jeugd. Het kan dus. De trotse 89-jarige Herman Ballering, bijna 80 jaar lid van RVC ’33 keek in een erestoel toe en zag dat het goed was.
Alfred Hitchcock en The Blues Brothers
De Goudse voetbalmeute, die blijkbaar geen dag zonder voetbal kan, spoedde zich zondag naar de het sportpark aan de Nieuwe Donkstraat om te zien of DONK het vege lijf zou redden.
Nou dat viel niet mee. Met nog vijf minuten te gaan en met een 0-1 achterstand leken de Gouwenaars aan hun laatste minuten als tweedeklasser bezig. Maar toen gebeurde het. Alfred Hitchcock, die tot dan verscholen achter een boom had gestaan, stapte uit zijn schaduw en gaf het sein tot een sensationele slotfase. Het leek ineens of er een knop werd omgedraaid. De gebroeders de Jong waren inmiddels als The Blues Brothers aan het front verschenen. De sierlijke Jeroen wist zijn broer, de oude krijger Menno ineens heel dichtbij. Een vlammende gelijkmaker, een geannuleerde strafschop in de laatste minuut en een dampende winnende treffer ver in de blessuretijd. Ongeloof bij velen. Rotterdamse supporters die hoofdschuddend afdropen en Donkianen die vol ongeloof naar de op volle toeren draaiende bierpompen snelden. Een penningmeester die likkebaardend rondliep. Hitchcock had zich weer geruisloos uit de voeten gemaakt.
De nacompetitie is soms een idiote roulette, maar ondanks het slechte voetbal heb ik me kostelijk vermaakt. Op naar het tweeluik met De Musschen. En Alfed Hitchcock is dan ook weer van harte welkom.
De maatschappelijke functie van de sportclubs
Er zijn nog maar vier gemeenten in Nederland die een betaald voetbalclub in hun stad ondersteunen. En dat zijn er wat mij betreft nog vier te veel. Ik kan maar meteen duidelijk zijn. Zieltogende clubs als Veendam en AGOVV zijn onlangs ter ziele gegaan omdat Veendam en Apeldoorn eindelijk die bodemloze put zagen. Nu zijn er meerdere vormen van overheidssteun. Enschede leent 20 miljoen aan FC Twente. Er zijn afspraken gemaakt dat alles wordt terugbetaald en dan is er niks mis mee. Betaald voetbalclubs hebben tenslotte ook een maatschappelijke functie. Maar leningen kwijtschelden is dubieus. Betaald voetbalclubs zijn gewoon bedrijven en moeten hun eigen broek ophouden. Begin eerst maar eens om de soms waanzinnige salarissen terug te schroeven.
Als sportliefhebber vind ik het jammer, maar als belastingbetaler ben ik blij dat we in Gouda geen betaald voetbal hebben. Maar ook de Goudse sportclubs hebben een maatschappelijke functie. Daarom hoop ik niet dat het bezuinigingsspook als de man met de zeis om zich heen gaat maaien. Het water staat heel veel verenigingen nu al aan de lippen en als de gemeente Gouda over gaat tot draconische maatregelen vrees ik het ergste. Maar ik ben van nature optimistisch dus ik ga er van uit dat onze gemeentebestuurders niet gek zijn.
Vreugde en verdriet gaan hand in hand
De reguliere voetbalcompetitie zit er op. En het was geen best jaar voor het Goudse voetbal. Gouda was vorige week zaterdag al gedegradeerd en ook Jodan Boys moet een stapje terug doen. “We hebben minstens 40 punten nodig” zei Patrick Akerboom aan het begin van de competitie. En helaas heeft hij gelijk gekregen. Uithuilen en opnieuw beginnen.
Afgelopen zondag zweefde de geest van Alfred Hitchcock boven de Goudse voetbalvelden. ONA redde net als vorig jaar op de laatste dag het vege lijf en DONK toonde lef, greep de laatste strohalm en kon ineens van de kampioen winnen. Daar waar in de competitie de punten tegen de directe concurrentie) werden verspeeld. Waar heb ik dat meer gezien. Maar nu die vermaledijde nacompetitie nog.
Spanning was er vooral aan de top van de 3e klasse. Gouda speelde zich het snot voor de ogen om de smadelijke nederlaag in januari tegen Bodegraven weg te spelen en walste over de tegenstander heen. Maar na afloop bleek die walk-over niet genoeg en het team van Felix Aerts greep naast alle prijzen. Boosdoeners waren Woerden en het Groeneweg van René van Beek. Slechts één doelpunt scheidde Gouda van de nacompetitie. Hoe wreed kan het voetballeven zijn. Vreugde en verdriet zijn domweg een Siamese tweeling.
Alles in eigen hand
Het komend weekend staat in het teken van de beslissingen in het amateurvoetbal. Over het zaterdagvoetbal heb ik het de afgelopen weken al gehad. Voor Gouda viel het doek. Te vaak niet thuis gegeven en voor de kansen van De Jodan Boys geef ik ook weinig. Te vaak ging het fout. Uiteindelijk komen ze kwaliteit tekort denk ik. Maar je weet nooit hoe een koe een haas vangt, want zelfs op de laatste competitiedag hebben ze alles nog in eigen hand. Alleen wordt het dan wel een latertje, want de nacompetitie is ook niet iets om verlangend naar uit te zien. Maar in dit geval juist wel.
“We hebben het nog in eigen hand”. Ik heb het menig trainer horen zeggen. Maar dan moet je het wel doen natuurlijk! DONK leek halverwege het seizoen een middenmoter te worden, maar de laatste weken is het huilen met de pet op. Willen ze het in eigen hand houden moeten ze zondag van kampioen Zwervers winnen. Misschien kan de oude krijger Menno de Jong nog een keer het goede voorbeeld geven. Maak het nu eens waar!
ONA dreigde onder te gaan, maar besefte op de belangrijke momenten wel dat er gewonnen moest worden. Zondag kunnen ze het afmaken. Nog steeds alles in eigen hand.
De abdicatie op zaterdag?
Wanneer u dit leest is de heisa rondom te troonswisseling gelukkig voorbij. Koningin Beatrix heeft afstand gedaan en Willem Alexander heeft het majesteitelijke stokje overgenomen. De oranjetrivialia kunnen worden opgeborgen. De republikeinen drogen hun tranen met hun witte zakdoeken. De wedstrijd tegen Oranje is helaas weer verloren. Maar ja wat wil je ook, Oranje had het geheime wapen Maxima ingezet en dan sta je al met 1-0 achter.
Het oranje van Katwijk is gekroond tot kampioen van de Topklasse en het oranje wit van Jodan Boys dreigt afstand te moeten doen van de top van het zaterdagamateurvoetbal. Daar helpt geen Maxima aan. Men heeft nog hoop aan de Sportlaan en men klampt zich aan de laatste strohalm vast. Oké, er kunnen nog 6 punten worden gehaald, maar laten we reëel zijn, er is een verschil tussen optimisme en Utopia. Utopia lijkt mij trouwens een schitterend land, maar ik ben een realist. Als het bij de meeste wedstrijden in het seizoen niet naar behoren gaat, waarom zou het dan in de laatste twee wedstrijden wel lukken. Nee, ik denk dat abdicatie een meer dan realistisch gegeven is. Dan maar naar de hoofdklasse.
Is dat erg? Ik vind dat jammer. Maar als ik Jodan Boys was zou ik de witte vlag nog niet hijsen.
Het degradatiespook waart rond
Het ene seizoen is het andere niet. Een waarheid als een koe die dit jaar ook weer opgang doet. Jodan Boys werd kampioen en promoveerde naar het Walhalla van het amateurvoetbal. Gouda zaterdag handhaafde zich keurig in de 2e klasse C. Maar nu pakken donkere wolken zich samen boven het Goudse zaterdagvoetbal. Jodan Boys werd vrijdag gekroond tot sportploeg van 2012, maar die titel gaf blijkbaar geen extra impulsen om in Vriezenveen de broodnodige punten op te halen. Ook Gouda kon het niet bolwerken tegen de hekkensluiter en het degradatiespook is in het Groenhovenpark wel erg dicht bijgekomen. Op de zaterdag kunnen alleen Hitchcock en Houdini nog redding brengen vrees ik.
Op zondag rolt de bal voor de Goudse clubs iets gunstiger, maar ook niet veel. Olympia is zeer wisselvallig en DONK moet ook vrezen voor de tombola die nacompetitie heet. ONA wisselt verrassingen met zeperds af en het degradatiespook heeft nog niet definitief afscheid genomen van Korte Akkeren.
Zijn er dan helemaal geen lichtpuntjes? Jazeker. Zondagderdeklasser Gouda presteert meer dan goed. Ook hier zijn er soms zeperds, maar ook prettige verrassingen. Een kampioenschap zit er niet meer in, maar ik ben een liefhebber van de nacompetitie. Maar eerst moet het degradatiespook nog uit de Goudse dreven verjaagd worden.
Sinterklaas en andere druktemakers
Nederland maakt zich de laatste weken maar over twee dingen druk. De stand van de economie kan ze even geen biet interesseren. Op 30 april geeft onze vorstin het stokje over aan haar zoon. Oranjeminnend Nederland slaat op hol. De meest infantiele dingen zijn niet gek genoeg. Ik word geacht een koningslied mee te zingen. Mij niet gezien, ik duik onder.
Sportminnend Nederland maakt zich druk over de afloop van de voetbalcompetitie en iedereen heeft een mening. Jan en Alleman wordt er bijgesleept, zelfs een oude bisschop. Er zou sprake zijn van Sinterklaas-spanning! Psychologie van de koude grond in optima forma. Wat een drukte.
Maak ik me dan nergens druk over? Ja hoor, over heel veel, maar ik beperk me hier tot de sport. Zondag was ik in Reeuwijk waar RVC’33 Cabauw met 3-0 versloeg. En na afloop moest het wedstrijdformulier worden geaccordeerd. Maar wat schetste mijn verbazing? De computer was pas beschikbaar in de rust van PSV–Ajax. Je ziet het zondagsmiddags in steeds meer voetbalkantines, eredivisie voetbal kijken op een groot scherm. Kantine vol, maar geen kip langs de lijn. Daar kan ik me dus wel druk over maken. Je bent toch een voetbalclub, en geen televisiekanaal! Ga je ploeg aanmoedigen, ze hebben het zeker nu nodig.